Dulo

Hinanap ko ang hangganan ng bawat pangungusap na maari kong maisulat tungkol sayo. Tulad nang pagpilit kong makahanap ng tamang salita sa mga tula kong walang tugma at sa tuwinang pagpapalit ko sa mga liriko ng kantang tingin ko’y ‘di akma. Mahirap.

Ilang espasyo na ba ng papel ang aking nalaktawan dahil hindi ko mabuo ang ideyang wala palang kahit anong alaala o kahit sinuman ang papalit sa espasyong iniwan mo sa puso ko mula noong sinabi mong hanggang dito na lamang tayo. Umasa.

Naalala ko noong sinabi mong ako ang iyong simula lalo na ang iyong dulo. Tulad ng ibig sa salitang pag-ibig; tulad ng mahal sa salitang pagmamahal. Sinabi mong ako’y iyong inibig dahil ako’y iyong mahal. Ngunit bakit bigla na lamang naglaho, ang pag-ibig mong minsan sa aki’y iyong ipinangako.

Ngunit magkagayunman, kahit kailan hindi ako lumisan.

Hinintay ko pa rin ang pagbabalik mong walang kasiguraduhan.

May kahihinatnan pa ba ang kuwento nating minsan mo ring sinabing pang-habang buhay?

O ang kuwentong ito’y ating tutuldukan na lamang.

Dahil mahirap umasa lalo na sa mga bagay na panandalian.

Lahat ng bagay may hangganan.

Kaya ako’y hanggang dito na lamang.

Ito ang katapusan.

Oo, may dulo ang walang hanggan.

###

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s