Silang

Kendi

Hawak ang manikang bigay ni tiya
Naglalaro ako sa hagdan ng aming tahanan
Si mama ay nasa opisina
Habang si papa ay nasa loob —
nagkukumpuni ng silya

Neng, tawag sa akin ni tiyo
Ang matalik na kaibigan ni Papa
Bili mo nga kami ng sigarilyo ng papa mo
Pag-uutos nya.

Agad akong nagtungo sa tindahan
At bumili ng lima
At agad iniabot kay Tiyo
Ang sigarilyo nila.

Ang laki mo na, Neng.
Dati nakakarga pa kita, pagkukuwento nya.
Lika muna dito at maglaro tayo
At pinaupo nya ako sa kanyang kandungan.

Limang beses nangyari
Ang ganoong eksena
Papaupuin nya ako sa kanyang kandungan
At maglalaro kami.

Aamuyin.
Hihimas-himasin.
Yayakapin.
Hahalikan sa pisngi.
Kasabay ng pag-abot ng dalawang kendi
Dahil panalo raw ako
Sa laro namin.

Sa musmos kong isip
Akala ko pangkaraniwan lamang
ang nangyayari
Ngunit tanging ang manika ko lamang
Ang nakasaksi na
Hindi larong pambata
Ang pagbibigay ng kendi
Kapalit ng makamundong
Pagnanasa
ng pangalawang amang
aking itinuring.

Hawak ang manikang bigay ni tiya
Napagtanto kong
Ipinagkait sa akin ni tiyo
ang pagkakataong
Magsaya at makapaglaro
Ng larong pambata.
Dahil hindi jack en poy
O tumbang preso
Ang makakagamot
Sa sugat
Na hatid ng pang-aabuso nya.
Ang kailangan ko ay
Ang taong maniniwala
Sa kwento ko
At ng iba pa,
Na hindi ito imbento
O gawa-gawa.
Kailangan ko ng magtatama
Sa maling
Ginagawa ng
Katulad nila
Upang maipanalo ko
Kahit papaano
Ang huling laro
Ng aking pagkabata.
###

Kape

Magandang umaga, Sir!
Ang aking pagbati
Isang panibagong araw
Ang kailangang bunuin.

Pumunta sa pantry
Upang gisingin ang sarili
Sa nakaaantok na
Umaga.

Hi, Erik!
Ang bati sa akin ni boss.
Sabay ng pagkandado niya
Ng pinto.

Sir, gusto nyo po ba ng kape?
Tanong ko.
Gusto mong ma-promote di ba?
Pagdudugtong nya.

Lumapit sya sa akin
At hinawakan ako sa braso
Kasabay ng mabilisang
Paggapang ng kanyang kamay.

Isa.
Dalawa.
Tatlo.
Tatlong beses naulit yun.

Kinuha ko ang kape
At binuksan ng mabilis
Ang nakakandong
Pinto.

Magandang umaga, Sir!
Kasabay ng pag-abot ko
Kinabukasan
Ng aking resignation letter.

Oo, lalaki ako.
At ito ang pinipili ko.
Dahil kape ang magpapatunay
Na kahit gaano katapang
Ang katulad namin
Maari pa rin kaming abusuhin,
Gamitin,
Takutin.
Dahil kahit saan
Kahit kailan,
O kahit sino ka man,
Walang pinipiling tao
O kasarian
Ang pagnanasang
Makamundo.
Ang opsyon mo na lamang
Ay kung magpapagamit ka
Ng paulit-ulit
At matapakan
Ang iyong dangal
O pipiliin mong
Magsalita at
Lumaban.

###

Sitsit

Umaga.
Habang naglalakad
Papuntang sakayan
Hi, Miss!

Tanghali.
Habang bumibili ng
Pagkain sa gilid ng opisina.
Magandang tanghali, ate beautiful!

Hapon.
Habang naghihintay ng dyip
sa gilid ng kalsada.
Hi, ate, tara sakay ka na.”

Gabi.
Habang tinutungo
Ang daan pauwi .
Psst! Psst! Hatid na kita!

Hindi maikli
Ang aking saya
O hapit ang
Aking suot na blusa.
Walang burloloy
Na suot sa aking katawan
Ni walang bahid
Ng makeup
Ang aking mukha.
Hindi ba nila alam
Na nakakakaba,
Nakakabalisa,
Nakakabahala
Ang kanilang ginagawa
Mga boses
Na animoy
Nagbabadya ng kapahamakan
Anumang oras
Anumang lugar.

Umaga.
Tanghali.
Hapon.
Gabi.
Walang pinipiling
Panahon
Ang kabastusan.
Kababuyan.
Kamunduhan.
Hindi sa suot nating damit
O sa ayos ng ating mukha
O sa postura ng ating sarili
Ang dahilan kung bakit
Paulit-ulit nila tayong
Tinatanggalan ng dangal
Ng seguridad
Ng kapanatagan.
Kundi sa kakulangan
Nilang mag-isip ng tama
At rumespeto ng kapwa.
Dahil sa huli,
May mga taong sadyang
Nakalimutan na,
Na ang kababaihan ay
Dapat pinoprotektahan at
Ginagalang.
###

***Ito ay opisyal na lahok sa Saranggola Blog Awards 10 para sa kategoryang Tula.

Mga Sponsor:

Advertisements

The Girl Who Stays

Someone
once told me
That love is easy

You’ll meet someone
You’ll hold their gaze
You’ll find yourself catching your breath
You’ll smile
And you’ll give yourself a try.

And the heart
will soon play its part
Of beating
Of throbbing.
Soon, you’ll see yourself
Falling.

It’s been like that
When I met you.
Love is easy.
You said to me.

But when you left
You never told me
That falling out of love is never easy.

Because I’m the one you left behind.
I watched you walked away
Without even looking back.

But I choose to stay.

I stay
in love
with memories.
Because there are moments worth
remembering.
Those moments I am capable
of loving.

I’m the one who stays.

I stay
hopeful.
Some days may not be good
But better days are coming, so I thought.
And in those days, I choose to love.
Because in love, I became whole.
In love, I became free.

I’m the one who stays.

I stay
stronger
in each passing day.
I’ve conquered solitude
Knowing my heart’s made up of tenderness
and beautiful broken pieces.

And when everyone goes away
I will choose to stay.

I am used to being alone.
I’ve seen people walking out of my life
Leaving with memories
Of emptiness
Of heaviness
And a piece of my heart.

But I choose to stay.

And I will stay.
Because someone
Once told me
That love is easy.
And in staying,
I’ve learned
the most beautiful form of loving –-
Self-love.

I’m capable of loving myself more.
I will give myself time to grow
To embrace life
To appreciate my beauty
Because I can.

Because I’m the girl who stays
And I don’t need someone
who loves to walk away.

###

Kamusta po

Ito ang huling mensaheng
natanggap ko mula sayo,
Matapos mong wakasan
Isang linggong maulan
Sa loob ng aming tahanan,
ang humigit kumulang
siyam na taon
Nating pagmamahalan

Kamusta po?
Hindi ba’t kawalang pakiramdam
Ang tanungin mo ako
Ng isang simpleng katanungan
Na kayang dumurog
Muli ng aking puso’t isipan
At magbalik ng mga alaalang
Pinipilit ko nang kalimutan

Oo, paanong paulit-ulit
Na tumatakbo ang eksena
Isang Miyerkules ng umaga
Matapos ang ilang araw na
Hindi mo man lamang
Pagkamusta
Tinawagan kitang kakaba-kaba
Tinanong kung asan ka
Dahil umuulan noo’t
Nagmamaneho ka

Sinagot mo ako
Na ika’y nasa opisina
Pumatag ang loob ko
Atsaka ibinaba ang linya
Walang “mahal kita”
Bagkus ang sinabi mo’y
sige na, bababa ko na.”

Makalipas ang ilang minuto
Nakatanggap ako ng mensahe
Galing sayo
Ingat ka,” ang sabi mo
Usap tayo sa tamang panahon.
Ayoko na ring pasakitin pa
Ang kalooban mo,” dagdag mo.

Ganito ba tinutumbasan
Ang isang pag-aalala
Ganito ba tinutuldukan
Ang isa sanang
Magandang istorya
Kung paanong noong
Isang linggo lamang
Kayo’y masaya’t nagtatawanan
Kinabukasa’y
Puro sakitan at pag-aalinlangan

Kaya siguro may takot ako
Sa sobra-sobrang kaligayahan
Dahil alam ko isang araw
Gigising ako
Na ang babati na sa akin
Ay si kalungkutan

Kamusta po?
Paano ko sasagutin
ang tanong mo
Kung matapos ang
Ating pinagsamahan
Mas pinili mo kong bitawan
Kaysa piliing ipaglaban

Siguro nga
mas madaling bumitaw.
Dahil ang pagbitaw
Ang pinakamadaling paraan
ng paglaban
Lalo na kung wala ng pag-ibig
Lalo na kung di na ikaw
Ang nagpapasaya
Sa mga araw
na hindi kayo magkasama.

Kamusta po?
Ang huling mensahe mo sa akin.
Ok lang po,” tugon ko sayo.
Dahil gamay ko na
Ang pagpapanggap.
Magpanggap na
Ayos lang ako
Na di ako nasasaktan
Na di ako iiyak
Na tanggap ko
Na mas pinili mo sya (sila)
Na kaya kong mabuhay
Ng Wala ka.

Kaya kong magpanggap
Ng ilang ulit
Sa kahit anong paraan.
Pero hinding-hindi
Ang sabihing
Di na kita mahal.
Dahil ang tunay na nagmamahal
Hindi agad-agad susuko
Bagkus susubok,
Lalaban.

Kamusta po?
Ito mahal ka pa.
Pero wag kang mag-aala
Dahil unti-unti
Makakalimutan din kita
Dahil ang mabisang paglimot
Ay ang pag-alala
na hindi talaga kayo
para sa isa’t isa
Na sa huli,
Sa lahat ng iyong nagawa,
Ang reyalidad ay
Bibitiwan ka lang pala niya.

###

Begin Today

Behold, there’s life
Full of wonders
Filled with surprise
You’ve got this one chance
Begin now! Make no regrets.

Now the sky’s asking you
Fly with the clouds
Sing with the birds
Color it with distinct hues
Begin now! Wash away your blues.

Do you feel the warm breeze?
The air’s breathing with you
Go where you’re headed
Feel the cool wind
Begin now! No one’s stopping you.

See the world so bright
There’s new hope waiting for you
All dreams are possible
Follow your heart
Begin now! Dream anew.

All beginnings take courage
There’s no easy route than taking step
Take your heart, follow where it leads you
Fear has no room here
Begin now! Bravery starts with you!

###

Isang Araw, Tatlong Karatula

UMAGA

Patingin-tingin
sa dumaraan
Tingin sa ibaba
mga sapatos na kumikinang
Tingin sa gitna
kotseng magagara
Tingin sa taas
walang nakikitang pag-asa

Umaga na naman
saan hahagilap ng pang-laman
Sa sikmurang gutom
at uhaw, kailan hihilom
Ang sakit ng anak
na nakaratay
Sa tabi ng daan
umaasang maabunan

Nang kaunting tulong
mula sa nagdaraan
Paroo’t parito
mapansin sana ninyo
Duming hindi lamang
nakamantsa sa suot
Sa lipunan akala
sa ami’y salot

Ale! mama!
Wala ba kayong pakiramdam?
Mata’y ‘wag ipikit
puso sa ami’y ilapit
Palad abutin
isa lamang dalangin —
Barya lang po, pangkain,”
karatulang pinasulat pa namin.

Patingin-tingin
sa dumaraan
Umaga na naman
saan kukuha ng pang-laman
Kaunting tulong sana
sa nagdaraan
Ale! Mama!
Wala ba kayong pakiramdam?

###

GABI

Madilim ang paligid
masukal ang daan
Hahagilap ng pagkain
sa nakakalat na basurahan
Kapatid ko’y may sakit
gamot kailangan
Si ina’y lumuluha
pighati’y hanggang kailan

May nakahimlay
sa gilid ng kalsada
Sakto walang kaagaw
bibilisan ko ang pagkuha
Mga basurang tinapon
dyaryo, bote, garapa
Umaasang kahit papano’y
may pagkaing tira-tira

Pagtingin sa daan
natakot sa nakita
Dalawang kalalakihan
bigla akong inambahan
Suntok dito, tadyak doon
kalakal ko’y tuluyan nang natapon
Sigaw nila’y “krimen mo’y iyo nang aminin,
     ‘wag mo kaming galitin!

Kulay pula na ang kalsada
sabay nang pagpikit ng aking mata
Hindi akalain maririnig
pagputok ng tatlong bala
Iniwan sa kamay ko’y isang baril,
isang pakete ng droga sa bulsa
Kasabay ang pagpatong ng isang karatula
Pusher ako! ‘Wag tularan!

Madilim ang paligid
masukal ang daan
May nakahimlay
sa gilid ng kalsada
Pagtingin sa daan
natakot sa nakita
Kulay pula na ang kalsada
Sabay nang pagpikit ng aking mata.

###

HAPON

Tirik ang araw
mainit ang kalsada
Mabigat ang mga paa
palakad sa eskinita
May mga naka-payong
iba’y nakasakay na
Mga ulo’y nakayuko
nagdarasal, nagdurusa.

May kahong puti
dahan-dahang pinaparada
Kasabay ng mga pangarap
na tuluyan nang nabura
May isang babae
yakap isang larawan
Nakaitim, humahagulgol
naupos na pag-asa

“Hustisya!” sigaw
ng kanilang karatula
Kasama ang mga grupong
taliwas sa droga
Sa amin ngayon
atensyon ng media
Bakit hindi kami napansin
noong may buhay pa.

Kasabay nang paghagis ng rosas,
paglipad ng lobo at pagtabon ng lupa
Kinabukasa’y hindi
ko na pala makikita
Unti-unti binalot
na nang kadiliman
Tulad ng puso ni inay
nang inihatid ako sa aking huling hantungan.

Tirik ang araw
mainit ang kalsada
May kahong puti
dahan-dahang pinaparada
Hustisya!” sigaw
ng kanilang karatula
Kasabay nang paghagis ng rosas,
paglipad ng lobo at pagtabon ng lupa.

###

***Ito ay opisyal na lahok sa Saranggola Blog Awards 9 para sa kategoryang Pagsulat ng Tula:
“Karatula.”

Mga Sponsor:

 

Missing you

I miss you —
Three words you never knew
How hard I fell for you
But you never fall for me, too.

I miss you —
Like how the trees missed its leaves during fall
Like how the rainbow failed to appear
After the rain poured.

I miss you —
Like the lacking pages
of my unfinished book
Like the tattoo of your name in my wrist
you didn’t care to look.

This is how I miss you.
It’s as if everything around me is you.
Yet I always left wondering
Did you ever miss me too?

###

A Letter for You

Dear You,
It has been a year or two
Since I wrote about you
it’s as if the words lost all of its hue
Like a love that I once knew.

Dear You,
I’m still figuring out why
When you left, days killed me as it passed by,
How easily love can die
And what’s left were your painful lies.

Dear You,
Everything around me reminds me of you
And the spaces between my fingers still search for you.
And when it still chills me When the wind blew
Knowing there are no arms that will wrap me like you used to.

Dear You,
Moving on is never easy
But holding on to you is not an option for me.
We build a love that is amazing to see
But in the end, we’re still not meant to be.

Dear You,
This is the last poem I will write about you.
The hardest part of it all is when you left without a clue.
You should have find courage to say goodbye but you never really do.
So this is a farewell to a love that is not true.

###

Oblivion

I saw you in my dreams last night.
You stare at me like I’m a beautiful sight.
But I looked away like I’m in a flight
Yet you held your gaze like you’re hugging me so tight.

So tell me, how can I forget you?
When couples walked hand in hand, I saw you.
When love songs played on radio, I hear you.
When random people passed by, I smell you.
When my blanket covered me in a cold night, I feel you.
When I sip my coffee first thing in the morning, I taste you.

How can I forget you?
When you are the period —
an end to my run-on sentence
When you became a verb — a past tense.

Can I forget you?
Definitely yes. I have to.
Because what’s worse than forgetting
is all about remembering.

To remember —
that once upon a time
On the 31st of October,
When the vicinity is full of lovers
You asked me if I can be yours forever.
And the next day, I knew, what we have is over.

And what I need to remember —
Is that courage is finishing something
that has not yet started.
That letting you go
is better than holding on will do.

So this is how I forget you —
To remember that never did I ever love you.

###

Lost

I’ve been looking for you —
in the crowds of people passing
in the first sip of my coffee in the morning
in the flip of newspaper pages I was reading.

I came out looking for you —
in my favorite lunch meal I was eating
Just when I close my eyes and start napping
In the tons of paper that needs editing.

I still look for you —
in the road of rushing cars
in the flash of busy city lights
in the twinkling stars saying good night.

See, I’ve been looking for you —
In every step of the way
but the hard part is teaching my heart to stop looking.
But i need to…
Because in the process of believing you love me too,
I lost myself completely, too.

###

Prelude

There is something beautiful
in every story’s beginning
in throbbing heart
in love at first sight
in other’s once upon a time.

And one day, he came along the way
And I knew our story had begun from then
With me, fixing his heart
And him, mending my scar
Because he told me, “I am broken.”
But never did he thought that I, too, was broken.

There is something beautiful
in every story’s beginning
Like there is beauty
in fixing someone that is broken.
Little by little.
Bit by bit.
We need to put back the pieces together.
Who knows, broken beginnings
might end with beautiful endings.

###